Bezig met laden...

          X

          CEO steeds vaker weg om integriteitskwestie

          Toenemende externe, maatschappelijke druk

          ceo, integer, fraude, betrouwbaar, integriteit, social media, toezicht

          In 2018 ging een op de zes bestuursvoorzitters weg. Vaak was dat gepland, maar ook het aantal gedwongen vertrekken groeit. De toenemende maatschappelijke controle op de bedrijfsvoering van organisaties kost topbestuurders steeds vaker de kop. Bijna veertig procent van de CEO’s die worden vervangen, moet weg vanwege een integriteitskwestie. Dat blijkt uit de CEO Success Study van Strategy&, een onderdeel van accountants- en advieskantoor PwC.
           
          Het aantal topmannen en topvrouwen dat vertrekt vanwege integriteitskwesties is de laatste jaren sterk toegenomen. Vorig jaar was het voor het eerst zelfs de belangrijkste reden voor onvrijwillig afscheid, zo concludeerde de onderzoekers. Tegenvallende resultaten en ruzie in het bestuur waren andere belangrijke redenen voor een gedwongen afscheid.

          PwC baseert zijn conclusies op een rondgang langs de 2.500 grootste beursgenoteerde bedrijven ter wereld. In 2018 gingen daar 438 bestuursvoorzitters weg, meer dan in alle andere jaren dat het bureau zijn onderzoek uitvoerde. In het merendeel van de gevallen ging het om een afscheid dat al was gepland, zo schrijven de onderzoekers. Maar 90 van de topmannen die vorig jaar vertrokken, moesten weg onder dwang.

          Integriteit
          In de afgelopen tien jaar steeg het percentage CEO’s die moesten opstappen vanwege een integriteitskwestie sterk: van tien procent in 2008 naar 39% in 2018. Denk hierbij aan bijvoorbeeld fraude, omkoping, handel met voorkennis, milieurampen en seksuele indiscreties. Daarmee is 2018 een flinke uitschieter, ver boven het gemiddelde van 21 procent over die tien jaar.

          Bij bijna 40% van die gevallen werd een integriteitskwestie opgegeven als verklaring, ondervond PwC. Het gaat dan om schendingen zoals fraude, omkoping en handel met voorkennis, maar ook om eindverantwoordelijkheid voor milieurampen of seksueel grensoverschrijdend gedrag. Een jaar eerder was dat 30%. In 2010 waren integriteitskwesties in slechts 9% van de gevallen oorzaak van vertrek.

          Maatschappelijke druk
          'Deze trend is onder andere te verklaren door toenemende externe, maatschappelijke, controle op bedrijfsvoering’, zegt Marc Hoogenberg, partner bij PwC. Wanpraktijken en misstanden die aan het licht komen door deze controles leiden tot het gedwongen opstappen van een CEO als eindverantwoordelijke voor de onderneming.

          Naast toezichthouders, accountants en aandeelhouders ziet Hoogenberg dat ook de consument, via sociale media, 'steeds meer druk uit kan oefenen op bedrijven en daarmee de algemeen geaccepteerde norm kan beïnvloeden'. Dat kan leiden tot het vertrek van een topman omdat die eindverantwoordelijk is voor zijn bedrijf, maar vorig jaar waren ook 'verschillende voorbeelden van omstandigheden die de CEO persoonlijk betreffen', die een rol speelden, zoals verwijten van fraude of seksuele intimidatie. Social media spelen een steeds grotere rol.'

          In hoeveel gevallen seksuele intimidatie vorig jaar reden was om een topman weg te sturen, kan PwC niet zeggen. Zo specifiek zijn de gegevens niet uitgesplitst. Maar volgens Hoogenberg lijkt de #MeToo-beweging die in oktober 2017 ontstond wel degelijk van invloed te zijn op het hogere aantal onvrijwillige vertrekken.
           
          Weinig nieuwe topvrouwen
          Uit het onderzoek van PwC blijkt ook dat in West-Europa bovengemiddeld veel topmannen en topvrouwen gedwongen moesten vertrekken. In de BRIC-landen – Brazilië, Rusland, India en China – lag dat percentage juist vrij laag. Verdeeld per sector lag het aantal gedwongen vertrekken het hoogst bij grondstoffenbedrijven en in de media en entertainment.

          Een andere conclusie uit het onderzoek, is dat al die vrijkomende bestuursposities slechts in beperkte mate naar vrouwen gaan. In 2018 was maar 4,9% van de nieuwe bestuursvoorzitters vrouw, zo concludeerden de onderzoekers. Een jaar eerder was dat nog 6%. Vooral in de VS en Canada kwamen er amper nieuwe topvrouwen bij. In Rusland, China en andere opkomende markten lag dat aantal juist hoger dan in voorgaande jaren. Toch ligt de instroom van topvrouwen nog altijd hoger dan op het dieptepunt, tien jaar geleden. De trend omhoog, die sinds 2008 is ingezet, blijft wel overeind. In 2008 was slechts 1% van de nieuwe bestuursvoorzitters vrouw.

          Nutsvoorzieningen hebben het hoogste aantal vrouwen in de top met 9,5 procent, daarna volgt de communicatiesector met 7,5 procent en de financiële dienstverlening met 7,4 procent., zo merkt PwC op.

          Aan de gemiddelde leeftijd van een topman of -vrouw is opnieuw niets veranderd: die is nog steeds 53 jaar. De doorsnee bestuursvoorzitter zit zo’n vijf jaar aan het roer. Slechts 19% bestuurt langer dan 10 jaar.


          Redactie TQL 

          Illus.(cc): owen

          Ebooks


          Gratis toegang


          Heeft u al een account? Log dan hier in.

          Inloggen in "Mijn TQL"




          Heeft u nog geen account? Klik hier om een account aan te maken


           

          Nieuwsbrief Artikelen



          Op de hoogte blijven van de nieuwste onderwerpen en update's van TQL?
          Schrijf u dan hier in voor de nieuwsbrief. 
          Eerder verschenen artikelen vindt u onder Nieuws
          Op zoek naar een passende opleiding?
          Kies uit ruim 25.000 opleidingen, trainingen en cursussen.  

          TQL Tweets